คดีที่ฝ่ายชายยื่นคำร้องขอจดทะเบียนรับรองบุตร โดยใบสูติบัตรไม่ปรากฏชื่อบิดาของผู้เยาว์ ซึ่งขณะบุตรเกิดฝ่ายหญิงมิได้แจ้งชื่อฝ่ายชายลงในใบสูติบัตรของบุตร ฝ่ายชายจึงแต่งตั้งทนายยื่นคำร้องขอจดทะเบียนรับรองบุตร และขอศาลตรวจสารพันธุกรรมเพื่อยืนยันความเป็นบิดาของบุตรผู้เยาว์
ในวันนัดไต่สวนคำร้อง ผู้ร้องและผู้คัดค้านแถลงขอตรวจสารพันธุกรรม(DNA) ระหว่างผู้ร้องและผู้เยาว์ และผู้ร้องจะนำผลการตรวจมายื่นต่อศาลในนัดหน้า ศาลอนุญาตให้เลื่อนคดีเพื่อฟังผลการตรวจสารพันธุกรรม
ในวันนัดไต่สวนคำร้อง ทนายยื่นผลตรวจสารพันธุกรรมให้ศาลอ่านในห้องพิจารณา ปรากฏว่า ผู้ร้องมีความสัมพันทางสารพันธุกรรมกับผู้เยาว์ 
ศาลจึงมีคำสั่งยกคำคัดค้านและคำร้องของผู้คัดค้าน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา4(2) ว่าผู้ร้องยื่นคำร้องชอบแล้ว และประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1564 บิดาโดยชอบด้วยกฎหมายเท่านั้นที่มีหน้าที่ในการอุปการะเลี้ยงดูและให้การศึกษาแก่บุตรตามสมควร แต่คดีนี้ผู้ร้องยังไม่ใช่บิดาโดยชอบด้วยกฎหมายจึงยังไม่มีหน้าที่ตามกฎหมาย รายละเอียดปรากฏตามคำพิพากษาฉบับที่ลงไว้นี้ 
 
#คดีประเภทนี้มักจะพบว่ามีการยื่นคำคัดค้านเข้ามาในคดีอยู่อยู่บ่อยครั้ง ประเด็นที่จะคัดค้านในคดีนี้มีเพียงประเด็นเดียวคือบุตรผู้เยาว์มิใช่ลูกของอีกฝ่ายเท่านั้น